حال من دست خودم نیست / دیگه آروم نمیگیرم
دلم از کسی گرفته / که میخوام براش بمیرم . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

ما را که بجز توبه شکستن هنری نیست / با زاهد بی مایه شکستن ثمری نیست
برخیز جز این چاره نداری که در این حال / جز جام می و مطرب و ساقی خبری نیست . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

بعضیا میگن دنیا ارزشش رو نداره ! مگه میشه دنیایی که تو رو داشته باشه بی ارزش بشه !

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

تو مانند کبوتر ها نجیبی ? تو مثل داستانهای عجیبی
گناه من چه بود که گفتی ? از این پس از نگاهم بی نصیبی . . .

از غمت اشک نریزم تو بگو پس چه کنم / آتش قلب خود را با چه خاموش کنم
مطمئن باش که مهرت نرود از دل من / مگر آن روز که در خاک شود منزل من . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

عشق دیگر از شفقت بر کنار افتاده است / هرچه عاشق زارتر معشوق از او بیزارتر . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

من نه آنه بودم که آسان رفتم اندر دام عشق / آفرین بر فرط استادی آن صیاد باد . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

تو دریا بودی و من قایقی خرد / که هرجا خواست امواجت مرا برد
دلم پارو زن بیچاره ای بود / که در امواج عشقت یک شبی مرد . . .

دور باش اما نزدیک
من از نزدیک بودن های دور میترسم . . .

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

میزند فقط به یاد عشقت این نبض / جز تو من به کَس نگفته بودم این رمز !
گر بری سفر به پای تو کنم صبر / تا چمن به زیر پای من شود سبز !

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

کی باشد و کی که ما نشینیم به هم / دستی بزنیم و پا بکوبیم به غم
قدر دل یکدگر بدانیم و سپس /  موی تو کنم شانه تو ریزیش به هم !

* * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * * *

کاش در سینه مرا این دل دیوانه نبود / یا اگر بود اسیر غم جانانه نبود
رخ گل مایه سودا و گرفتاری شد / ورنه مرغ دل ما را هوس دانه نبود . . .